Obroc niebiosa w plomienie.
Pod nieobecnosc swiatla panuje mrok.
Snilo mi sie, ze znowu jestem w szpitalu psychiatrycznym. Snila mi sie apokalipsa, zombie i wiele innych nieprzyjemnych rzeczy. Nawet we snie nie moge odpoczac, nie mam juz gdzie uciekac, skonczyly mi sie pomysly. Niedobrze.
Za kilka dni sylwester, ide ze znajomymi na sale, ale robie to pod przymusem, swoim wlasnym. Wciskam sobie kit 'Ola, idz, moze bedzie fajnie' , mam nadzieje, ze bedzie znosnie chociaz. W koncu sylwester jest raz do roku.
Pytam sie Gabrysi czy mam pojsc, co o tym mysli. I chociaz zadna z nas nie ma nigdy pojecia jaka odpowiedz bedzie wlasciwa, zadowalajaca. To zawsze gdy mi odpowiada jej odpowiedz jest idealna. Jest tym czego oczekiwalam, choc o tym nie wiedzialam. Wszystko co mowi, robi jest wlasciwe, zawsze pasuje, jest tak strasznie dopasowane, naturalne. Jakby miala napisany scenariusz i juz znala wszystkie kwestie, nie tylko swoje. Mam wrazenie, ze Zawsze wie co powiedziec, choc ona sama tego nie wie. Nie wiem czemu, moze znamy sie juz na wylkot, moze ona mnie juz tak zna, bo ja nie czuje, jakbym znala ja 'cala', chociaz czesto udaje mi sie przewidziec jej reakcje, nawet jak sie nie widzialysmy 2 lata, doskonale wiedzialam jak zareaguje na moja zielono niebieska grzywke, zrobila to czego sie od niej spodziewalam.
Nie rozumiem tej wiezi miedzy nami, znamy sie od podstawowki, chodzilysmy razem do klasy, tak to sie zaczelo.
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szpital CSK - Czecho. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą szpital CSK - Czecho. Pokaż wszystkie posty
piątek, 27 grudnia 2013
środa, 13 lutego 2013
70.
Wyzwania idą bardzo dobrze, w zasadzie to się już przyzwyczaiłam do tego wszystkiego.
Znalazłam swoje pamiętniki z tamtego roku szkolnego, szczerze mówiąc trochę porażka xd ale kit.
Dzisiaj mija pierwsza rocznica mojego pójścia do szpitala, rok temu siedziałam na łóżku, na korytarzu kompletnie przerażona. Nie wiedziałam co z sobą zrobić. Nikomu nie życzę takich przeżyć.
Wgl to rozmawiałam z Pawłem i Julkiem, co jest dziwne, ale kit.
Dobra, zaczęłam wam przepisywać całą rozmowę z P. ale stwierdziłam, że mi się nie chce i ogólnie tego za dużo, a właściwie to nie powinnam tego wgl robić xd W każdym bądź razie po rozmowie z soboty miałam wrażenie, że coś chce, żeby nie było, że to tylko moja opinia, to dla pewności wysłałam całą rozmowę Kamili i ona stwierdziła, że wg chce spróbować i mu zależy. Wyobraźcie sobie moją mordę jak to zobaczyłam, zaciesz przez następnych kilka godzin był. Z tej pierwszej rozmowy dowiedziałam się, że Paweł ma zawody niedługo, strasznie chciałam przyjść i wgl Kamila zaczęła mi "subtelnie" wypominać, że kiedyś powiedziałam, że bym chodziła do chłopaka na treningi i zawody. Kiedy P gadał o zawodach znowu odniosłam wrażenie, że chce żebym przyszła, chociaż się nie zapytał (Kamila powiedziała to samo i dodała jeszcze, że niektórzy tak mają, że się nie spytają wprost). Oczywiście się nie zapytałam czy przyjść itp. (jeszcze by chłopak sobie zrobił nadzieję)Hahahahahha xd za to szukałam jakiegoś wydarzenia tego typu w internecie, nie znalazłam nic, byłam wielce nie pocieszona i zła, bo się go przecież nie zapytam ;x (głupia Ola, głupia).
Później gadałam z nim w poniedziałek i rozmowa nie była już taka kolorowa.
Znalazłam swoje pamiętniki z tamtego roku szkolnego, szczerze mówiąc trochę porażka xd ale kit.
Dzisiaj mija pierwsza rocznica mojego pójścia do szpitala, rok temu siedziałam na łóżku, na korytarzu kompletnie przerażona. Nie wiedziałam co z sobą zrobić. Nikomu nie życzę takich przeżyć.
Wgl to rozmawiałam z Pawłem i Julkiem, co jest dziwne, ale kit.
Dobra, zaczęłam wam przepisywać całą rozmowę z P. ale stwierdziłam, że mi się nie chce i ogólnie tego za dużo, a właściwie to nie powinnam tego wgl robić xd W każdym bądź razie po rozmowie z soboty miałam wrażenie, że coś chce, żeby nie było, że to tylko moja opinia, to dla pewności wysłałam całą rozmowę Kamili i ona stwierdziła, że wg chce spróbować i mu zależy. Wyobraźcie sobie moją mordę jak to zobaczyłam, zaciesz przez następnych kilka godzin był. Z tej pierwszej rozmowy dowiedziałam się, że Paweł ma zawody niedługo, strasznie chciałam przyjść i wgl Kamila zaczęła mi "subtelnie" wypominać, że kiedyś powiedziałam, że bym chodziła do chłopaka na treningi i zawody. Kiedy P gadał o zawodach znowu odniosłam wrażenie, że chce żebym przyszła, chociaż się nie zapytał (Kamila powiedziała to samo i dodała jeszcze, że niektórzy tak mają, że się nie spytają wprost). Oczywiście się nie zapytałam czy przyjść itp. (jeszcze by chłopak sobie zrobił nadzieję)Hahahahahha xd za to szukałam jakiegoś wydarzenia tego typu w internecie, nie znalazłam nic, byłam wielce nie pocieszona i zła, bo się go przecież nie zapytam ;x (głupia Ola, głupia).
Później gadałam z nim w poniedziałek i rozmowa nie była już taka kolorowa.
a wczoraj z nim gadałam i też było średnio, spytałam się o zawody, są 23 na verze, znowu mu się chyba odechciało. Jest strasznie podobny do Marcina, nawet urodziny mają tego samego dnia i są w tym samym wieku -.-
Nieważne.
MOTYWACJE
Subskrybuj:
Posty (Atom)